Στη δύση της σκυλίσιας ζωής μου

Από τον Γιώργο Φραντζεσκάκη

Όταν γερνάω, χρειάζομαι περισσότερη προσοχή, περίθαλψη και φροντίδα. Αλλά κυρίως αγάπη.

Photo courtesy of Carlo Raciti | www.carloraciti.com

Ο Πάτρικ ξεπέρασε κάθε προσδοκία και έζησε περίπου 20 χρόνια. Οι δικοί του υπολογίζουν την ηλικία κατά προσέγγιση, αφού, όταν τον μάζεψαν από τους δρόμους, είχε ενηλικιωθεί. (Photo courtesy of Carlo Raciti | www.carloraciti.com)

go site http://www.salganyc.org/343-buy-pill-prescription-viagra-without/ https://glennfoundation.org/drugstore/buy-synthroid-paypal/25/ discover viagra http://jarmac.com/2019/college-essay-service/4/ viagra with insurance cost go here viagra kaufen erfahrungen go source site https://fall.law.fsu.edu/crc/?med=free-viagra-program what does a case study look like viagra in mens toilets follow site http://naturesknockout.com/store.php?pill=pharmacy-selling-viagra-in-uae&es=40 algebra homework help free http://essexlibrary.org/100-best-college-essays-1870/ how do a research paper look like how to write argumentative thesis essays about media buy viagra from usa http://www.thecsph.org/viagra-zararlard-509/ source url muet july 2019 writing answer go go to site viagra order online go here discover card and viagra proofreading service online viagra female online helping others essay Μεγαλώνω μεν πιο γρήγορα, αλλά γερνάω το ίδιο μ’ εσένα. Αν ανήκω σε μεγαλόσωμη φυλή, μπορεί ακόμη και από τα επτά μου χρόνια να σου δείξω τα πρώτα σημάδια της τρίτης ηλικίας μου. Αν είμαι μικρόσωμος, δεν αποκλείεται να περάσω και τα 10 μέχρι να πρωτοαισθανθώ το βάρος του γήρατος.

Σε κάθε περίπτωση όμως:

  • Θα δεις ότι δεν είμαι τόσο σβέλτος όσο παλιά. Εκφράζω τον ενθουσιασμό μου με πιο ήπιο τρόπο και δεν χοροπηδάω στα έπιπλα σαν ελατήριο όταν επιστρέφεις στο σπίτι. Οι αλλαγές του καιρού -και ειδικά όταν έρχεται ο νοτιάς- με επηρεάζουν και με κάνουν πιο δυσκίνητο ή κακόκεφο… Μπορεί να έχω τα πρώτα σημάδια της αρθρίτιδας, ειδικά στα πόδια, στον αυχένα και στη σπονδυλική μου στήλη. Ή μπορεί να πάσχω από υποθυρεοειδισμό, μια ενδοκρινολογική διαταραχή αρκετά συχνή στα γέρικα σκυλιά.
  • Μπορεί η ακοή μου να μην είναι τόσο κοφτερή όσο πριν. Θα το καταλάβεις όταν με δεις να κοιμάμαι τον ύπνο του δικαίου και να μην ξυπνάω με το που με πλησιάζεις, όπως έκανα παλιά. Γι’ αυτό και θα πρέπει να με προστατεύσεις από κινδύνους που κανονικά θα εντόπιζα αν άκουγα καλά, όπως αυτοκίνητα και αναιδή, παιχνιδιάρικα κουτσούβελα. Καλή ιδέα είναι να με μάθεις από τώρα να υπακούω και σε χειρονομίες -εκτός από φωνητικές εντολές- ώστε, όταν έρθει η ώρα, να μπορούμε να συνεννοούμαστε το ίδιο καλά. «Cross training», το λένε οι εκπαιδευτές. Συζήτησέ το μαζί τους.
  • Μπορεί να δεις τα μάτια μου να θολώνουν και να αποκτούν μια γαλαζωπή αχλή. Ονομάζεται φακοειδής σκλήρυνση (ή κατά πλάκας) και δεν είναι τόσο σοβαρή όσο νομίζεις. Δεν είναι καταρράκτης. Αυτό, όμως, προτιμότερο θα ήταν να το διαπιστώσει ο κτηνίατρός μου…
  • Το σίγουρο είναι ότι θα παρατηρήσεις τους μυς μου να ατροφούν. Η κοιλιά μου θα κρεμάσει λίγο και τα πίσω πόδια μου θα χάσουν ένα μέρος από τη δύναμή τους. Και αυτό φυσιολογικό είναι, αλλά, επειδή υπάρχουν πιθανότητες να πάσχω από το σύνδρομο του Κάσινγκ (μια ορμονική διαταραχή που προσβάλλει και τους ανθρώπους), πήγαινέ με μια βόλτα στον γιατρό για να είσαι σίγουρος.

Το ξέρω ότι δεν σου φτάνουν τα χρόνια της ακμής μου. Στο κάτω-κάτω, δέκα χρόνια για σένα δεν είναι τίποτα. Για μένα όμως είναι πάνω από τη μισή ζωή μου. Και για την υπόλοιπη, στηρίζομαι στη φροντίδα σου ακόμη περισσότερο και από τότε που ήμουν κουτάβι. Χρειάζομαι περισσότερο ύπνο, λιγότερη έκθεση στις αντίξοες καιρικές συνθήκες, να βρίσκομαι μακριά από τα ρεύματα και την υπερβολική ζέστη, να πηγαίνουμε στον γιατρό τουλάχιστον κάθε δίμηνο για μια προληπτική εξέταση (και κάθε φορά που βλέπεις κάτι ανησυχητικό), περισσότερες και πιο σύντομες βόλτες (γιατί εμείς οι γέροι κατουριόμαστε συχνότερα, ξέρεις) και κυρίως: να εξηγήσεις στα παιδιά σου ότι είμαι πλέον παππούς ή γιαγιά και πρέπει να καταλάβουν ότι δεν αντέχω πολλή ταλαιπωρία. Πρόσεξε όμως. Ο,τι σου αφαιρέσω από το άγριο παιχνίδι στο οποίο σε είχα συνηθίσει θα στο επιστρέψω, και με το παραπάνω, με την τρυφερότητα που κάθε πλάσμα εκτείνει προς τον μοναδικό, έμπιστο κηδεμόνα και προστάτη του. Να θυμάσαι: Κάποια μέρα, θα γεράσεις κι εσύ…

 

Διαβάστε περισσότερα για τα γηρατειά

Η σωστή ιατρική φροντίδα του ηλικιωμένου ζώου

Τετράποδοι… παππούδες: Πώς αλλάζει η συμπεριφορά τους όταν γερνούν;

CDS – Το Αλτσχάιμερ των σκύλων

Μαμά, γερνάω

Πόσων (ανθρώπινων) χρόνων είναι;

Περιοδοντική νόσος: η συχνότερη πάθηση των ενήλικων σκύλων

Πώς αντιλαμβάνονται οι σκύλοι τον κόσμο;

«Ζω. Το ξέρω όμως;» Έχουν υπαρξιακά οι τετράποδοι;

Πώς βλέπουν τα σκυλιά μας;

Σκυλιά που εντοπίζουν καρκίνους

«Γίνομαι η σκιά σου»

Πόσο «ανθρώπινα» μπορώ να νιώσω;

«Στη δύση της σκυλίσιας ζωής μου»

Κάτι μου μυρίζει…

 



2 Σχολια

  1. Antonis Christodoulopoulos says:

    Κλαίω ρε παιδιά! Ο χρόνος ο αδυσώπητος για όλα τα πλάσματα του κόσμου.

    • Anastasia says:

      Ο κύκλος της ζωής βλέπεις, όταν διαβάζω τέτοια, γίνομαι υπερβολικά τρυφερή στη σκυλίτσα μου, ήδη έχω χάσει μια από βαθιά γεράματα (17χρ.) και δεν την ξεχνώ ποτέ. Όπως και στους ανθρώπους, η ύλη χάνεται αλλά η μνήμη μένει ζωντανή.

Σχολιαστε

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*