«Άνθρωπε, μην πλησιάζεις το φαγητό μου!»

Από τον εκπαιδευτή Κώστα Μαρτίνη

Πολλά σκυλιά αγριεύουν προς τον ιδιοκτήτη τους, αν αυτός πλησιάσει την ώρα του φαγητού. Πώς θα κερδίσουμε την εμπιστοσύνη τους;

Photo courtesy of Shutterstock

Photo courtesy of Shutterstock

viagra in greece go watch go site viagra trial size source site wellbutrin sr buy go here research paper apa outline source link what's name song viagra commercial viagra cenik why can't i type numbers on my keyboard websites that pay you to write stories canadian pharmacy online viagra essay about earthquakes how can i delete all my emails from my iphone at one time https://jesuswired.com/writing/best-freelance-writers-websites/12/ source teddy bear writing paper go to link source link get link here enter site otc viagra cvs watch viagra placebo https://www.xpcc.com/gethelpwithhomework-com/ https://erc.cals.wisc.edu/wp-content/blogs.dir/25/store.php?usp=google-furosemide-no-prescription Πρόκειται για μια ανεπιθύμητη συμπεριφορά, η οποία συνήθως αντιμετωπίζεται με την τακτική «πρέπει να του σπάσεις τον τσαμπουκά για να το κόψει, αφού σου δείχνει κυριαρχία». Λάθος! Στην πραγματικότητα, η συμπεριφορά αυτή είναι πέρα για πέρα φυσιολογική και δεν δηλώνει αντιπαράθεση. Ανήκει στις περιπτώσεις όπου ένας σκύλος ενστικτωδώς προστατεύει την τροφή του για λόγους επιβίωσης (Resource Guarding). Σκεφτείτε πώς θα αλλάζατε εσείς τη συμπεριφορά σας, αν κάποιος ερχόταν συνέχεια και σας έπαιρνε το φαγητό από το πιάτο. Ο σκύλος νομίζει ότι πλησιάζετε για να του πάρετε την τροφή, ακόμα και αν απλώς περνάτε δίπλα του. Το ζητούμενο είναι να τον βοηθήσετε να καταλάβει ότι δεν έχει τίποτα να φοβάται.

 

Πώς θα με εμπιστευτεί;

Ο μόνος τρόπος για να μη δημιουργήσετε οποιασδήποτε μορφής επιθετικότητα (γρύλισμα, σήκωμα χειλιών, δάγκωμα) σε ένα σκύλο που τρώει ή για να την αντιμετωπίσετε εφόσον ήδη υπάρχει, είναι να σας εμπιστευτεί, να νιώσει δηλαδή ότι «είστε κοντά του χωρίς να σας ενδιαφέρει το φαγητό του». Ετσι, δεν θα υπάρχει ανταγωνιστική συμπεριφορά που να οδηγεί σε κτητικότητα ούτε, στη συνέχεια, σε πιθανή επιθετικότητα. Σκύλος που νιώθει ευτυχής που είστε δίπλα του δεν πρόκειται ποτέ να σας επιτεθεί. Και επειδή σχεδόν πάντα υπάρχουν μικρά παιδιά σε μια οικογένεια, είναι εξίσου σημαντικό να αισθάνεται ευτυχής και με εκείνα. Για παράδειγμα, αν πέσει ένα κομμάτι τυρόπιτας στο πάτωμα και υπάρξει διεκδίκηση, ίσως συμβεί μια μικροσυμπλοκή· η αιτία θα είναι η έλλειψη εμπιστοσύνης προς αυτά.

 

Πρόληψη επιθετικότητας και κτίσιμο εμπιστοσύνης

1η ΑΣΚΗΣΗ

Βάζουμε περίπου το μισό γεύμα του στο μπολ και το άλλο μισό σε ένα πλαστικό ποτήρι. Τον τοποθετούμε σε θέση «κάτσε» και του ζητάμε να παραμείνει σε αυτήν για λίγο (περίπου 20 – 30 δευτερόλεπτα), μέχρι να του δώσουμε την άδεια να φάει (με την προϋπόθεση πως έχει καλή και ήρεμη συμπεριφορά). Καθώς τρώει και ενώ παραμένουμε δίπλα του, παίρνουμε από το δικό μας πλαστικό ποτήρι μια π.χ. κροκέτα και την πετάμε στο δικό του μπολ από απόσταση. Ετσι, αντιλαμβάνεται ότι είμαστε δίπλα του για καλό λόγο. Δεν είμαστε εκεί για να του στερήσουμε το γεύμα του, αλλά για να το παράσχουμε. Συνεχίζουμε να του δίνουμε κροκέτες με τον ίδιο τρόπο μέχρι να τελειώσει το γεύμα του. Παράλληλα, θα διαπιστώσετε πως, αδειάζοντας εκείνος πιο γρήγορα το πιάτο του, θα περιμένει να του πετάξουμε κι άλλο. Μέρα με τη μέρα, θα παρατηρήσουμε προοδευτικά μια πλήρη χαλάρωση του ζώου, καθώς και προσμονή της διαδικασίας ανεφοδιασμού. Σταδιακά μπορούμε να πλησιάζουμε όλο και πιο κοντά το χέρι μας που πετάει την κροκέτα, ακόμα και να το βάλουμε μέσα στο μπολ του τη στιγμή που εκείνος τρώει. Αργότερα, μπορούμε και να τον χαϊδεύουμε. Δεν πρέπει να προχωράμε σε στάδια γρήγορα, αν ο ίδιος δεν δείχνει άνετος.

Αν διαπιστώσουμε σε αυτή την άσκηση ότι δεν βελτιώνει τη στάση του, μπορούμε να του δίνουμε με το χέρι μας κάτι δελεαστικότερο από την κροκέτα, όπως κομματάκια κοτόπουλου. Ετσι, θα καταλάβει πως αυτό που του δίνουμε είναι καλύτερο από αυτό που ήδη τρώει!

Σε επόμενο στάδιο, πρέπει να τον βοηθήσουμε να νιώσει ότι όχι μόνο η παρουσία, αλλά και το πλησίασμά μας προς εκείνον την ώρα που τρώει είναι θετικό γεγονός. Ετσι, σε συνέχεια της παραπάνω άσκησης και ενώ του πετάμε μια κροκέτα, απομακρυνόμαστε μισό βήμα από εκείνον και επιστρέφουμε αμέσως, πετώντας και πάλι κροκέτα. Επαναλαμβάνουμε και, εφόσον νιώθει πλέον άνετα, αυξάνουμε την απόσταση στο ένα βήμα κ.ο.κ.

 

2η ΑΣΚΗΣΗ

Σε περιπτώσεις όπου αισθανόμαστε κάπως αβέβαιοι για τη μελλοντική συμπεριφορά του προς εμάς, μπορούμε να ενισχύσουμε την εμπιστοσύνη του φροντίζοντας το τάισμά του να γίνεται κατευθείαν από τα χέρια μας (για 1 – 2 εβδομάδες περίπου ή και περισσότερο, αν κριθεί απαραίτητο), ώστε να μας εμπιστευτεί ακόμη περισσότερο.

Τέλος, όσον αφορά περιπτώσεις όπου υπάρχει έστω και ο παραμικρός κίνδυνος τραυματισμού σας ή άλλου μέλους της οικογένειάς σας, θα πρέπει να συμβουλεύεστε ειδικό σε θέματα επιθετικότητας σκύλου.

 

Διαβάστε επίσης πώς:

 



5 Σχολια

  1. εφη says:

    Καλησπέρα.. Ο σκύλος μου εδω και 2 μέρες φοβάται το πιατάκι που τρώει και πίνει νερό με αποτέλεσμα να μν τρώει και να μην πίνει νερό. Δεν ξερω ομως το γιατί… Μάλλον κάποια στιγμή που έτρωγε κούνησε καταλαθος το πιάτο του κ από τον ήχο τρόμαξε.. Δεν ξερω όμως !! Δοκίμασα να τον ταΐσω αλλου αλλα τίποτα.. Μόνο στο πάτωμα μπόρεσα και τον τάισα.. Δεν ξερω τι να κάνω !

    • Είναι μεταλλικό το πιατάκι του; Μπορεί να τον φοβίζει ακόμα και η αντανάκλαση. Βάλτε το φαϊ σε πλαστικό και σε άλλο σημείο. Υπάρχουν άλλα ζώα στο σπίτι; Άλλαξε κάτι; Οτιδήποτε;
      Αν δεν δείτε βελτίωση, ταϊστε μερικές μέρες στο πάτωμα, στο σημείο που είχατε το πιάτο και ξαναπροσπαθείστε.

  2. Γεια σας! Η σκυλίτσα μου είναι πολύ καλόβολη και υπάκουη και δεν έχει κανένα προβλημα την ώρα που τρώει να της πάρω το πιάτο. Επίσης της παίρνω από το στόμα κοκκαλα που μπορεί να πάσει στον δρόμο χωρίς να αντιδρά πάλι. Οταν ομως της δώσω εγώ κάποιο κοκκαλο για να το ‘γλείψει'( και θέλω να της το πάρω ώστε να μην το φάει ολόκληρο)γρυλίζει όταν πλησίαζω πολύ. Σε τέτοια περίπτωση τι γίνεται?

  3. Λίτσα Γιούτη says:

    Εγώ τα αδέσποτα που ταίζω ρε παιδιά με την μία τους βάζω φαγητό… τα χαιδεύω, σηκώνουν το κεφάλι με γλείφουν το χέρι , συνεχίζουν να τρώνε…μετά βγάζω και εγώ το φαγητό μου… με κοιτάνε, χέστηκαν, συνεχίζουν να τρώνε…τελειώνουμε παίζουμε…. ούτε τα εκπαίδευσα ούτε τίποτα..

    • Το είπες και μόνη σου, τα αδέσποτα. Αυτά έχουν κοινωνικοποιηθεί ήδη καλά στους δρόμους και μας ευγνωμονούν για κάθε ξεροκόμματο που τους πετάμε. Δυστυχώς, το πρόβλημα παρουσιάζεται συνήθως με δεσποζόμενα κουτάβια. Αν δεν γίνει σωστός χειρισμός την περίοδο που δοκιμάζουν να «προστατεύσουν» το φαγητό τους μπορεί το ένστικτό τους να εξελιχθεί σε πολύ επικίνδυνο πρόβλημα για την οικογένεια, τα παιδιά και τους φίλους των παιδιών.

Σχολιαστε

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*