Φοβάται κάθε επαφή με τον έξω κόσμο και ειδικά τους άλλους σκύλους;

Από τη σύμβουλο συµπεριφοράς Marilyn Peters

Υπάρχει τρόπος να του τα μάθουμε όλα από την αρχή, είτε οφείλεται στα βιώματα του παρελθόντος (πχ. ταλαιπωρήθηκε ως αδέσποτο) είτε άργησε να βγει από το σπίτι (λόγω εμβολίων). Αρκεί να έχουμε υπομονή και μέθοδο.

unsocialized dog

Υιοθετώντας ένα πρώην αδέσποτο, υιοθετούμε και όλα τα τραυματικά βιώματά του. Μπορεί να φοβάται οτιδήποτε ή να αντιδρά απρόβλεπτα όταν βλέπει άλλα σκυλιά, γάτες, παιδιά ή την ηλεκτρική σκούπα. Πλάσματα και αντικείμενα, δηλαδή, που του βγάζουν ανάρμοστη συμπεριφορά, διότι είτε δεν είχε την ευκαιρία να τα γνωρίσει είτε είχε άσχημες σχετικές εμπειρίες στο παρελθόν. Παρότι οι σκύλοι είναι από τα πιο πιστά πλάσματα του πλανήτη μας, η εμπιστοσύνη τους πρέπει να κερδηθεί. Αν μάλιστα για κάποιο λόγο έχει κλονιστεί, αργεί να αποκατασταθεί. Από πού να ξεκινήσουμε, λοιπόν;

 

Αναγνωρίζοντας το πρόβλημα

Συνήθως πρόκειται για καθαρό φόβο. Αυτός μπορεί να εκφραστεί -για παράδειγμα, μόλις συναντήσει τον άλλο σκύλο- είτε άμεσα είτε να καμουφλαριστεί ως επιθετικότητα, τη λεγόμενη «φοβική επιθετικότητα». Στην πρώτη περίπτωση ο σκύλος μας θα τρέμει, θα μειώνει το μέγεθός του ξαπλώνοντας ή καμπουριάζοντας με σκυμμένο κεφάλι, θα λαχανιάζει, θα αρνείται να πλησιάσει ή θα προσπαθεί να κρυφτεί. Στη δεύτερη περίπτωση θα γαβγίζει, θα γρυλίζει -με ή χωρίς την επίδειξη δοντιών-, θα σηκώνει το τρίχωμα, θα κάνει όλα όσα μπορεί για να φοβίσει πρώτος τον άλλο. Συνήθως, θα κάνει και κίνηση πίσω-μπρος δείχνοντας σύγχυση. Όλα τα παραπάνω μπορεί να προκύψουν ακόμη και σε καλά κοινωνικοποιημένους σκύλους, στην περίπτωση που είχαν κάποια τραυματική εμπειρία με άλλο ζώο κάποια στιγμή.

 

Πώς διαμορφώθηκε μια τέτοια συμπεριφορά;

Αν, για παράδειγμα, ο σκύλος ήταν αποκλεισμένος σε ταράτσα, αυλή, μπαλκόνι ή εσωτερικό χώρο χωρίς σπουδαία ερεθίσματα, τότε το πρόβλημά του θα είναι γενικευμένο. Θα είναι επιφυλακτικός με τον περίγυρό του και με οτιδήποτε καινούργιο αντικρίζει, έως ότου το συνηθίσει. Αν πάλι κοινωνικοποιήθηκε, αλλά όχι όσο έπρεπε, τότε θα αντιδρά αρνητικά μόνο σε συγκεκριμένα ερεθίσματα.

Οι σκύλοι διανύουν την περίοδο της κοινωνικοποίησης όταν ακόμη είναι κουτάβια, 3 – 16 εβδομάδων. Η περίοδος αυτή χρησιμεύει στο να εξοικειωθούν με το περιβάλλον τους και με ό,τι πρόκειται να αντιμετωπίσουν στην ενήλικη ζωή τους.

Τι είδους ερεθίσματα θα έπρεπε να αντικρίσει το κουτάβι μας όσο γίνεται νωρίτερα; Άλλα σκυλιά, παιδιά διάφορων ηλικιών, αυτοκίνητα, κίνηση στο δρόμο, γέρους, περίεργα ή θορυβώδη αντικείμενα, όπως καπέλα, ομπρέλες, σκουπιδοσακούλες, σκουπιδιάρικα, ασθενοφόρα, καμπάνες και μαγκούρες, άλλα ζώα, όπως γάτες, πουλιά, κ.λπ.

Αν τα δει για πρώτη φορά πολύ αργότερα, θα του είναι εντελώς ξένα και πολύ πιο δύσκολο να τα δεχτεί. Αντίθετα, όσο καλύτερα είναι κοινωνικοποιημένος ένας σκύλος, τόσο πιο εύπλαστος και δεκτικός θα είναι στη ζωή του – θα δέχεται κάθε καινούργιο ερέθισμα με πολύ περισσότερη ευκολία.

 

5 Κανόνες για να συνηθίσει τους άλλους σκύλους

Όσο περισσότερος καιρός έχει περάσει από την υιοθεσία του ζώου, τόσο περισσότερο ασφαλές νιώθει στο καινούργιο του περιβάλλον. Μέχρι, όμως, να αποκτήσει σιγουριά στο χώρο μας, εμείς τον βοηθάμε ως εξής:

1. ∆εν επισπεύδουμε την επαφή του με άλλα σκυλιά, ειδικά όταν έχει μόλις έρθει στο σπίτι μας. Χρειάζεται χρόνο για να γνωρίσει πρώτα εμάς και να μας συνηθίσει. Ο ενήλικος σκύλος δεν είναι τόσο εύπλαστος όσο ένα κουτάβι. Αργεί να αφομοιώσει καινούργια δεδομένα.

2. Αποφεύγουμε τις συναντήσεις με μεγάλες ομάδες σκύλων. Είναι απόλυτα φυσιολογικό να φοβηθεί, να στρεσαριστεί και να συμπεριφερθεί ανάρμοστα προς αυτούς.

3. Πρώτη μας «αποστολή» είναι να αποκτήσει αυτοπεποίθηση στη βόλτα. Γι’ αυτό προηγείται το να μάθει να είναι ήρεμος υπό όλες τις συνθήκες, παρά να αρχίσει τις οικειότητες με τα άλλα σκυλιά. ∆εν είναι απαραίτητο, ούτε καλή ιδέα, ο σκύλος μας να «χαιρετά» όποιο σκύλο συναντάμε. Το να φέρουμε δύο σκυλιά σε επαφή όσο είναι δεμένα σε τεντωμένα λουριά προκαλεί ένταση, η οποία δυσκολεύει την κατάσταση. Για να επιτύχουμε ηρεμία στη βόλτα, φροντίζουμε να έχουμε πάντα μαζί μας αγαπημένες λιχουδιές (όχι κροκέτες, που τις τρώει κάθε μέρα) και του αποσπάμε την προσοχή από το ερέθισμα που τον ενοχλεί: κρατάμε μια λιχουδιά στη χούφτα μας, κοντά στο σώμα μας, φωνάζοντας το όνομά του και ζητώντας του να καθίσει μέχρι να περάσει το ερέθισμα (άλλος σκύλος, γάτα, λεωφορείο κ.ο.κ.). Εάν γαβγίσει προς το ερέθισμα, του αποσπάμε την προσοχή και τον κατευθύνουμε με χαλαρότητα προς την αντίθετη κατεύθυνση, μέχρι να ηρεμήσει. Σιγά-σιγά θα μάθει να αγνοεί ό,τι τον ενοχλεί.

4. Μόνο αφού έχει μάθει να αγνοεί τα άλλα σκυλιά είναι έτοιμος, εάν το επιθυμούμε, να έρθει σε πιο στενή επαφή με αυτά. Θα έχει περάσει όμως αρκετός χρόνος (πιθανώς μερικοί μήνες) έως τότε. Ξεκινάμε τις προσπάθειες φροντίζοντας να συναντά μόνο ένα σκύλο κάθε φορά, που θα είναι φιλικός και ήρεμος. Μπορούμε να ζητήσουμε από κάποιον φίλο να φέρει τον καλόβολο σκύλο του. ∆εν αφήνουμε τα δύο ζώα να έρθουν αμέσως σε επαφή. Αφήνουμε χώρο μεταξύ τους, όσο περπατάμε, μέχρι να συνηθίσουν ο ένας τον άλλο. Μόνο εάν είναι και τα δύο σκυλιά ήρεμα κατά τη διάρκεια της βόλτας μπορούμε να τα αφήσουμε να μυριστούν και να γνωριστούν. Τα λουριά τα αφήνουμε χαλαρά (ποτέ τεντωμένα) και φροντίζουμε κάθε επαφή να είναι σύντομη και ευχάριστη. Εάν παρατηρήσουμε ότι κάποιο σκυλί αρχίζει να «τσιτώνει», τότε, με χαλαρή φωνή, τα απομακρύνουμε αποσπώντας τους την προσοχή. Αν πάλι είναι χαλαρά και κουνάνε ουρές, τότε ίσως μπορούμε να δοκιμάσουμε να τα αφήσουμε για λίγο λυτά (με τα λουριά να σέρνονται από πίσω τους, ώστε να μπορέσουμε να τα μαζέψουμε πάλι στην περίπτωση που θα χρειαστεί) σε έναν κλειστό, ελεγχόμενο χώρο για να παίξουν. Επιβραβεύουμε πάντα την καλή και ήρεμη συμπεριφορά.

5. Ως γενικός κανόνας, οποιαδήποτε προσπάθεια κοινωνικοποίησης θα ωφελήσει το σκύλο μας ουσιαστικά μόνο όσο εκείνος δείχνει να το ευχαριστιέται. Αν η εμπειρία είναι δυσάρεστη ή αν η συμπεριφορά του δεν δείχνει να βελτιώνεται, τότε πιθανότατα βιαστήκαμε. Θα πρέπει να συνεχίσουμε να τον προστατεύουμε από ενοχλητικές, για εκείνον, συναναστροφές, χρησιμοποιώντας την απόσπαση της προσοχής (βλ. σημείο 3). Μην απογοητεύεστε και μην το θεωρείτε πισωγύρισμα. Είναι εξίσου σημαντικό, διότι έτσι χτίζεται η εμπιστοσύνη του σε εμάς.

 

Διαβάστε επίσης

Από τότε που τον δάγκωσαν γαβγίζει & αγριεύει στους άλλους σκύλους

Άργησε να βγει από το σπίτι & είναι επιθετικός προς τους αγνώστους

Μικρά και καλότροπα. Είναι δυνατόν;

Καβγατζής χωρίς αιτία. Πώς θα αποτρέψουμε την αδικαιολόγητη επιθετικότητα;

Υιοθετώντας ενήλικο σκύλο

4 σημαντικοί λόγοι για να υιοθετήσω ενήλικο σκύλο

Ποιο ημίαιμο μας ταιριάζει;

Κάθε ημίαιμο είναι μοναδικό, ένα όπως κανένα… (άλλο)!

 

 

8 Σχολια

  1. Ζωή says:

    Καλημέρα, έχω έναν σκύλο 11 μηνων πολύ καλοβολο και χαρουμενο με σκυλους και ανθρωπους. χθες έφερε η αδερφή μου στο σπίτι τον σκύλο της τον οποίο όσο ήξερα ήταν επίσης πολύ καλος μέσα στο σπίτι . το θεμα είναι ότι το σκυλί της αδερφης μου έχει την ταση να ανεβαινει πάνω μας και να γριλίζει στον Κερμιτ . ο Κερμτι πάλι δεν δίνει ιδιαίτερη σημασια αλλα μετα από 9-10 φορες που συνεβει αυτό αρπαχτηκαν και η αδερφη μου εφαγε κ μια δαγκωνια. Νιώθω ότι ο έντυ νιώθει πολύ άβολα. δεν με πλησιαζει εαν στην μεση της διαδρομης υπαρχει ο κερμιτ ο οποίο δεν τον έχει αγριέψει ποτέ πρωτος και επίσης μπορεί να κάθεται για πολύ ώρα όρθιος σε ένα σημείο σαν ναμην ξέρει τι να κανει . Από όσο γνωρίζω τις συνθήκες που μεγάλωσε η αδερφή μου τον σκύλο, ήταν σίγουρα με πολύ αγάπη, αλλά απειροελάχιστες επαφές με άλλους σκύλους. Πιστεύω πως ο καημενούλης είναι φοβικός προς τα σκυλιά και θέλω τουλάχιστον αυτές τις μέρες που τον έχω εδώ και είναι και ο Κέρμιτ εδω να τον βοηθήσω γιατί η αδερφή μου δεν καταλαβαίνει και θεωρεί πως απλα ο Κερμιτ ενοχλεί τον Εντυ κ γι αυτό μαλώνουν. Όπως καταλαβαίνεται η καθεμία έχει την δική της οπτική. Παρακαλώ μία βοήθεια

    • Είσαι στο πιο κατάλληλο άρθρο μας. Με ένα πρόσθετο εμπόδιο, πρέπει πρώτα να συμπαθηθεί, ή μάλλον έπρεπε να είχε συμπαθηθεί με το δικό σου σκύλο ΠΡΙΝ ΕΡΘΕΙ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ ΜΑΖΙ ΣΟΥ, και δεν ξεκινήσατε σωστά. Η πρώτη γνωριμία μετράει αν θέλετε δυο σκύλοι να γίνουν φίλοι!

      Πριν λοιπόν ξεκινήσετε εντατική κοινωνικοποίηση με άλλα ζώα βοήθησέ τους να συνηθίσουν ο ένας τον άλλον και να συνδυάσουν την παρουσία τους με ευχάριστα πράματα, όπως παιχνίδι, βόλτα, χάδια κλπ. Και μετά, ο δικός σου σκύλος θα τον βοηθήσει να αποκτήσει αυτοπεποίθηση όταν συναντιέται με άλλα ζώα και θα του δείξει ποιά είναι η επιθυμητή συμπεριφορά.

      Δες εδώ:
      http://www.trihes.gr/esis-tha-vazate-enan-agnosto-sto-spiti/

      Επίσης εδώ για την πρώτη συνάντηση: http://www.trihes.gr/%CF%80%CF%8E%CF%82-%CE%BD%CE%B1-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%BB%CE%AD%CE%BE%CF%89-%CF%83%CE%BA%CF%8D%CE%BB%CE%BF-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF-%CF%83%CE%BA%CF%8D%CE%BB%CE%BF-%CE%BC%CE%BF%CF%85/

      Για την κοινωνικοποίηση έχουμε μπόλικα αρθράκια αλλά αφορούν κυρίως κουτάβια.

      Δες και εδώ: http://www.trihes.gr/%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CF%8C%CF%84%CE%B5-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%B4%CE%AC%CE%B3%CE%BA%CF%89%CF%83%CE%B1%CE%BD-%CE%B3%CE%B1%CE%B2%CE%B3%CE%AF%CE%B6%CE%B5%CE%B9-%CE%B1%CE%B3%CF%81/

      Στη βόλτα πάρε μαζί αρκετούς μεζέδες ή ένα παιχνίδι για να αποσπάς την προσοχή του νέου προλαβαίνοντας την αρνητική του συμπεριφορά με μεζέ όταν περνάνε άλλα ζώα. Ετσι θα συνδυάσει με κάτι καλό τους περαστικούς σκύλους.
      Προσπάθησε να τον φέρνεις σε επαφή αρχικά μόνο με ¨καλά” και ήρεμα ζώα για να αυξήσεις τις θετικές εμπειρίες.

      Και ποτέ σε σκυλοκαβγά μην ξαναμπείτε στη μέση να τους χωρίσετε γιατί πάλι θα σας δαγκώσουν κατά λάθος!!! Αν υπάρχει πραγματικός κίνδυνος το ένα ζώο να σκοτωθεί θα πρέπει να προλάβετε τον καβγά (υπάρχουν πολλά σημάδια στη γλώσσα του σώματος που θα σας πουν να μην τα φέρετε σε επαφή) τραβώντας τα μακριά. Λένε να πιάσει κάθε ιδιοκτήτης τα πίσω πόδια του σκύλου του και να τον απομακρύνει κάνοντας ζιγκ ζαγκ. Και μετά δένετε το δυνατό ζώο σε ένα σταθερό σημείο μέχρι να απομακρύνεται το πιο αδύναμο. Ή να τα ξαφνιάσετε πχ ρίχνοντας νερό με πίεση αλλά πρέπει να δράσετε πολύ γρήγορα αν κάποιο ζώο είναι πολύ επικίνδυνο. Οι συνηθισμένοι σκυκολκαβγάδες τελειώνουν συνήθως αίσια μόλις υπερισχύσει ο πιο δυνατός (ή γρήγορος) ή μόλις το προϊόν που προξένησε τον καβγά απομακρυνθεί είτε είναι φαγητό είτε παιχνίδι είτε εσείς… Οπότε τα πνεύματα καταλαγιάζουν όταν τα αφεντικά να φεύγουν “αδιάφορα” προς διαφορετικές κατευθύνσεις φωνάζοντας ήρεμα αλλά προστακτικά (χωρίς να αφήνουν περιθώριο ανυπακοής) το σκύλο τους.

      Από ότι κατάλαβα ο σκύλος της αδερφής σου είναι μικρόσωμος και άρα ο ήρεμος δικός σου δεν κινδυνεύει πραγματικά από τις αγριάδες του…

      Φυσικά το ζώακι πρέπει σε κάθε περίπτωση να κοινωνικοποιηθεί με άλλα ζώα για να νιώθει ασφαλές και να είναι ευτυχισμένο στη ζωή του.

  2. Στεφανια says:

    Καλησπερα σας! Εχω ενα σκυλο 1 ,5 ετων με μεγαλο προβλημα κοινωνικοποιησης. Το υιοθετησα 1-2 μηνων και λογω χειρουργειων που χρειαστηκε δε μπορουσε να βγει βολτα τους πρωτους μηνες. Με συνεπεια, οποιον σκυλο ή ανθρωπο συνανταει να τον φοβαται και να τον γαβγιζει υστερικα και να του επιτιθεται. Ακολουθω τις παραπανω συμβουλες σας και φαινεται πως ξεστρεσσαρουν λιγο το σκυλο μου. Στεναχωριεμαι πολυ ομως θα συνεχισω την προσπαθεια! Πιστευετε πως με τη βοηθεια εκπαιδευτη μπορει να ξεπεραστει παντελως ενα τοσο σοβαρο προβλημα κοινωνικοποιησης? Ευχαριστω

    • Συνήθως οι εκπαιδευτές ακολουθούν προγράμματα βασικής υπακοής τα οποία θα μπορούσαν να βοηθήσουν σε έναν βαθμό το ζώο στην περίπτωση που μέσα από αυτά θα αποκτήσει αυτοπεποίθηση. Δοκίμασε να έχεις στη βόλτα μαζί σου πάντα λιχουδιές. Οταν πλησιάζει κάποιος άνθρωπος (πριν αντιδράσει το ζώο) να το βάζεις στη θέση κάτσε δείχνοντάς του τη λιχουδιά. Όταν πάει να τραβήξει το βλέμμα από τη λιχουδιά για να γαβγίσει στον περαστικό πρέπει να του ξανατραβήξεις την προσοχή είτε δίνοντάς του τη λιχουδιά και βγάζοντας επόμενη είτε απλά κουνώντας την για να ξεχαστεί και να επιστρέψει το βλέμμα του σε αυτή. Και λέγε του συνέχεια μπράβο για πράματα που κάνει σωστά. Έτσι θα ενισχύσεις το δεσμό σας και την αυτοπεποίθησή του.
      Διάβασε και εδώ:
      O δεκάλογος της επιβράβευσης
      Και μη χάνεις το κουράγιο σου. Ξαφνικά μαι μέρα όλα θα διορθωθούν. Υπομονή, επιμονή, ηρεμία και πολλές πολλές επαναλήψεις!!!

  3. Emiraldo says:

    Εχω μια ιμιαιμη λυκαινα με χαρακτηριστικα απο γερμανικο ποιμενικο.
    Ειναι 1 χρονω και 1 μηνων.Ειναι πολυ φιλικη προς καθε ανθρωπο και ετσι δεν γινετε τοσο καλος φυλακας.Φοβαται πολυ τα αλλα σκυλια ακομα και τα πολυ μικροσωμα και θελω καποια λυση..να γινει λιγο αγριο και οχι τοσο κακομαθημενο που το μονο που το νοιαζει ειναι τα χαιδεματα μιας και μια τετοια ρατσα εχουνε αλλη φημη.

  4. Ελένη says:

    Εχω ενα σκυλακι πεντε μηνων περιπου,ειναι μεσσαιου μεγεθους αλλωτε παιχνιδιαρικο κι αλλοτε εντελως βαριεστημενο. Χαιρεται με τον κοσμο οταν ειναι μεσα στο σπιτι. Εχουμε το προβλημα με τη βολτα ομως. Δυσκολευτηκε να συνηθησει το περιλαιμιο αλλα τα καταφερε,το θεμα ειναι πως δεν δεχεται να βγει βολτα του βαζω το λουρι και δεν περπαταει το πολυ να κανει δυο τρια βηματα ή να τρεξει να κρυφτει ή για να γυρισει στο σπιτι! Τι να κανω; πιστευω εχει αργησει πολυ να βγαινει….

Σχολιαστε

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*